Template: single.php
Pressespiegel

Neue Website gewinnt 1. Preis

18. November 2018

Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Familiares nostros, credo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos. Quid tanto concursu honestissimorum studiorum, tanto virtutum comitatu, si ea nullam ad aliam rem nisi ad voluptatem conquiruntur?

Quo invento omnis ab eo quasi capite de summo bono et malo disputatio ducitur. Ita enim se Athenis collocavit, ut sit paene unus ex Atticis, ut id etiam cognomen videatur habiturus. Placet igitur tibi, Cato, cum res sumpseris non concessas, ex illis efficere, quod velis? Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. Pungunt quasi aculeis interrogatiunculis angustis, quibus etiam qui assentiuntur nihil commutantur animo et idem abeunt, qui venerant. Idem etiam dolorem saepe perpetiuntur, ne, si id non faciant, incidant in maiorem. Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest;

Reperiam multos, vel innumerabilis potius, non tam curiosos nec tam molestos, quam vos estis, quibus, quid velim, facile persuadeam. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Sit voluptas non minor in nasturcio illo, quo vesci Persas esse solitos scribit Xenophon, quam in Syracusanis mensis, quae a Platone graviter vituperantur; Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio.

Nam cum Academicis incerta luctatio est, qui nihil affirmant et quasi desperata cognitione certi id sequi volunt, quodcumque veri simile videatur. At, illa, ut vobis placet, partem quandam tuetur, reliquam deserit. Addidisti ad extremum etiam indoctum fuisse. Nec enim ille respirat, ante quam emersit, et catuli aeque caeci, prius quam dispexerunt, ac si ita futuri semper essent. Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Cumque ipsa virtus efficiat ita beatam vitam, ut beatior esse non possit, tamen quaedam deesse sapientibus tum, cum sint beatissimi; In parvis enim saepe, qui nihil eorum cogitant, si quando iis ludentes minamur praecipitaturos alicunde, extimescunt. Perfecto enim et concluso neque virtutibus neque amicitiis usquam locum esse, si ad voluptatem omnia referantur, nihil praeterea est magnopere dicendum. Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Itaque contra est, ac dicitis;